Daan Roosegaarde

Daan RoosgaardeHet is bizar dat er nog zo weinig interactieve mediakunst bestaat. Technisch is er al zoveel mogelijk: er worden zelfs al empatische robots gebouwd in Japan. Maar in de kunst blijft dit achter. Ik heb een theorie waarom dit zo is – het is duur, en gezien het huidige kunstklimaat willen kunst- en cultuurfondsen dit soort nieuwe dingen liever niet financieren. Het is een te groot risico. Toch denk ik dat interactie en robotica steeds belangrijker zullen worden in de kunst.

Een voorbeeld van iemand die het wel lukt om zijn interactieve objecten aan de man te brengen is Daan Roosegaarde. Hij heeft de instelling van een zakenman, en weet zodoende heel slim een markt voor zijn eigen werk te genereren. Objecten als Marbles, Chrystal en Dune lichten op als je het aanraakt, waardoor mensen ermee gaan spelen. Maar het doet meer dan het speelse in mensen naar boven halen. Dune is geplaatst in een eng fietstunneltje waar mensen zich ’s avonds niet veilig voelden. Dankzij Dune voelden mensen zich een stuk veiliger, en inmiddels is het zelfs een plek waar mensen hun trouwfoto’s maken!

Daan presenteerde een tijdje terug in De Wereld Draait Door een nieuw werk: Rainbow Station. Ter ere van het 125-jarig bestaan van het Centraal Station van Amsterdam zal af en toe een regenboog te zien zijn. Af en toe, want zoals Daan Roosegaarde zegt: een regenboog moet je niet vangen, daar moet je je aan overgeven.

Daan Roosgaarde

Tekst: Grietje Hoogland

Online Galerij
gastauteur@onlinegalerij.nl